1902 – prawdopodobnie kwiecień 1942, getto w Izbicy
Malarka specjalizująca się w technice akwarelowej; wykonywała głównie pejzaże i nastrojowe portrety. W latach 30. XX wieku należała do założonego przez żydowskich artystów i architektów Kulturkreisu. W czasie II wojny światowej prywatnie uczyła rysunku. Po II wojnie światowej zachowała się śladowa ilość jej prac.
Wśród nazwisk artystek – Żydówek z Breslau – często pojawia się Margot Abraham. Urodzona w 1902 r., była ona reprezentantką najmłodszego pokolenia, które swą karierę rozpoczynało w połowie lat 20. XX wieku. Abraham była malarką wypowiadającą się głównie w technice akwarelowej. Zajmowała się również wyrobami tekstylnymi. Wykonywała głównie portrety kobiet, pejzaże i kwiaty. Z takim repertuarem zaprezentowała się na wystawie artystów żydowskich w loży Lessinga w 1925 roku. Wystąpiła również na letniej wystawie zorganizowanej w 1926 w Parku Szczytnickim, a także na ekspozycji Juryfreien w 1927. W latach 30. XX wieku należała do założonego przez żydowskich artystów i architektów Kulturkreisu. Miał on chronić i wspierać twórców żydowskich z Breslau, którym niemieckie władze zabraniały uczestnictwa w wystawach, jak również prezentowania i sprzedawania swoich dzieł poza kręgami żydowskimi.
W 1935 roku Abraham wystąpiła na pamiętnej wystawie artystów żydowskich w Berlinie, gdzie pokazała obraz Młoda kobieta z kotem. Ostatnia prezentacja jej prac miała miejsce w 1937 roku na ekspozycji wrocławskich artystów żydowskich w Berlinie, gdzie pojawiły się, oprócz wspomnianego obrazu, również jej pejzaże i martwe natury – głównie akwarele. Według recenzji jej wrocławskiego kolegi – Isidora Aschheima – szczególnie wysoko należało cenić jej delikatne szkice głów, a w ostatnich pracach można było ponoć zauważyć chęć zmierzenia się z malarstwem olejnym. Mało wzmianek biograficznych o tej artystce uniemożliwia ustalenie dokładnych jej danych, chociażby tego, czy uczęszczała do wrocławskiej akademii. Ostatnia informacja, dotycząca bytności artystki w mieście, pochodzi z akt Urzędu Skarbowego, dotyczących konfiskaty mienia żydowskiego przez nazistów w 1942 roku. Ostatnio zameldowana była przy Zimmerstrasse 4-7 (obecnie: Joachima Lelewela), gdzie wynajmowała mieszkanie. Była niezamężna. Jako ostatnie zajęcie wpisano: prywatna nauczycielka rysunku, a wśród wartościowych rzeczy pozostawionych w mieszkaniu odnotowano 20 akwarel namalowanych własnoręcznie . Cały formularz został samodzielnie wypełniony i podpisany przez artystkę z datą 6 kwietnia 1942 roku. Tydzień później została deportowana do getta tranzytowego w Izbicy. Niedługo potem została zgładzona.
